bir zaman bir yerde kısacık iple bağlanmış bir köpek görmüş bir genç o zavallı köpeğin koca gövdesiyle sadece 1 metrelik ipe mahkum edilmesi içine oturmuştu köpek zaman zaman gözünü uzaklara dikiyordu öylece bakıyordu ... bakarken onun yerinde olmayı hayal etmiş ne isterdi ne hayal ederdi o durumda ipini çözüp koşmasını hayal edip ipini çözerken sabırsızlanışını görmek bile yetmişti .. boğazındaki tasmanın gevşediğini anlayınca ok gibi fırlayan köpeğin sevinç içinde koşması çayırlı alanda neşe li bir çocuk gibi oynamasını izlerken iyi ki çözmüşüm diye düşündü keşke çok önceden görüp çözseydim diye düşündü..... .başkasının hayallerine önem vermek onları anlamak mümkünse yardım etmek ne güzel olurdu
anlamak ,hissetmek ,görmek insan olmak ...öyle bir iyilik yap ki melekler ayakta alkışlasın....gözünle görmesende kalbinle hissedersin........
hikayenin devamı var ama metin..........
o gün sevinç içinde koşan köpeğin akşam karanlığında neler yaptığını
onu serbest bırakan bilmiyor ve belki de gazatede o köpeğin resmini görmese hiç bilemeyecekti....
köpek akşam karanlığıyla birlikte bambaşka bir yaratık olmaya yüz tutan ve saldırganlaşan bir yapıya sahip olduğu için sahibi tarafından bağlanmıştı...
sahibi tarafik kazasında kaybettiği çocuğunun tek arkadaşı olmasından dolayı onu uyutmuyordu.(öldürmüyordu)
buruk ve acı veren bir canlı bri hatıra olan köpeği 1 mertelik kısa iple yaşatmasının sebebi buydu.
